Werken naar de natuur.

Het werken naar de natuur was, is, en zal ook een heel belangrijk onderdeel van mijn werk blijven. De natuur met al zijn aspecten is een fantastische bron van inspiratie, die eindeloos leidt tot werk in allerlei materialen en technieken. Daarbij is het landschap, waar dan ook ter wereld, één van mijn favoriete keuzes. In veel gevallen gebruik ik daarvoor het materiaal aquarel of ook wel pastel. Maar ook materialen als ets en pentekening zijn daartoe geschikt.
Waar het de weergave betreft ben ik een romanticus, die de sfeertekening als uitgangspunt kiest.
Het schilderen van landschappen die aan verandering onderhevig zijn door weersomstandigheden, moment van de dag of nacht, of seizoenen vind ik het meest boeiend, naast landschappen in andere delen van Nederland of elders in de wereld.

Ook het stilleven heeft zijn charmes door de verstilling van de natuur ( in het Frans heet een stilleven “nature morte”, wat dus eigenlijk dode natuur betekent, maar ik zie het graag als een “stil leven” ). Ook hierbij is toepassing van diverse materialen en technieken mogelijk.

Het portret of familieportret wordt uiteraard ook “naar de natuur “gemaakt. Ik werk het liefst met levende modellen. Daarmee heb je het beste contact en het beste zicht op en gevoel van het karakter van de geportretteerde(n). En om het karakter weergeven gaat het natuurlijk.
Nadeel van deze werkwijze is wel, dat vaak lange poseersessies nodig zijn en dat is niet altijd even makkelijk te realiseren. Denk b.v. aan ouderen of kinderen die niet in staat zijn om lang achtereen stil te zitten. In zo’n geval zal gebruik worden gemaakt van foto’s, soms als aanvulling , soms als totaalgegeven.

Werken met de natuur in combinatie met het realiseren van een illusie.

Bij het werken met de natuur als decor voor het uitwerken van een idee of illusie maak ik de natuur voor een passende “entourage “ geschikt om vorm te kunnen geven aan een idee. Zie hiervoor b.v. mijn acrylschilderij “Renaissance”(2014). Hierbij heb ik Mick Jagger als 24-jarige en als 70-jarige naast elkaar afgebeeld alsof het familieleden zijn, met op de achtergrond het Renaissancegebouw Villa Rotonda te Vicenza van de architect Andrea Palladio. De gedachte erachter is dat de Renaissancistische “vernieuwingsgedachte” geldt voor zowel de voorgrond als de achtergrond.

Er zijn ook werken in de caroussel te vinden, die tussen de beide bovenstaande categorieën in zweven. Het werk: “metamorfose van een viaduct “is er zo één.
Het is ook niet altijd mogelijk of wenselijk om werken in een hokje te stoppen. Dat zou ook in strijd zijn met de opvatting dat kunst geen voorschriften of beperkingen heeft.